Forum o ciąży

No to trzymam kciuki, żeby udało Ci się wytrwać i nie mieć poczucia winy po jedzeniu. W końcu w ciąży się priorytety zmieniają i najważniejsze jest nasze maleństwo, a nie to jak my wyglądamy A waga spokojnie wróci do normy przy karmieniu piersią i ciężkiej pracy przy maleństwie.

Hej dziewczyny, dzięki za odpowiedzi.

lady - ja do tej pory podczas ciąży zwymiotowałam 3 razy - raz bo było naprawdę duszno i gorąco w autobusie- brak tlenu i zapachy nieprzyjemne, a dwa razy bo 'objadłam się' i poczułam, że zrobiłam źle.
Staram się nie objadać. nie mam mdłości, rano czuję się taka rozkojarzona i pierwsze 15-20 minut kręci mi się w głowie, nic więcej.
tak poza tym nie chce mi się jeść, ale jem bo chodzę głodna, a wiem, że muszę coś dziecku przecież dać.

woozle -dziękuję Ci od męża słyszę tylko 'dorośnij, co to za zachowanie'.
dziś jest ok, jestem po zupie i ma być później pizza domowej roboty, zjem kawałek.
kiedyś się bałam, że nie wyjdę z tego i będę się dalej objadać i wymiotować, aż poronię, ale nie jest tak źle.

Hej zuzowska ja miałam podobny problem. jeśli masz ochotę z kimś o tym pogadać, jestem chętna do rozmów Nie martw się tak, bo stresiak dzidziusiowi szkodzi bardziej niż Tobie. Buźka, trzymaj się.

Niestety w ciąży szczególnie na początku wiele kobiet dużo wymiotuje. Nie musi mieć to związku z bulimią. Ja przez cały drugi i trzeci miesiąc wymiotowałam codziennie, czasem nawet kilka razy dziennie, a mdłości miałam przez cały czas (nie tylko rano). Nigdy nie cierpiałam na bulimię ani żadne inne zaburzenia odżywiania.
Trudno stwierdzić czy u Ciebie problem jest natury psychicznej czy po prostu masz prawdziwe mdłości, bo organizm wytwarza dużo hormonów. Powinnaś porozmawiać o tym ze swoim ginekologiem. Póki co staraj się jeść lekkostrawne rzeczy, żeby nie obciążać żołądka.
A czy Ty w ogóle masz ochotę na jedzenie? Potem jesz i wymiotujesz? Bo ja przy mdłościach za bardzo na jedzenie nie mogłam patrzeć, a jak coś zjadłam ze zdrowego rozsądku by nie głodować to wymiotowałam. Miałam tylko ograniczoną liczbę potraw, które jadłam ze smakiem i po nich sie w miare dobrze czułam. Głównie były to kanapki z twarożkiem Ale jak np.poczułam jakiś zapach smażenia to już nie mogłam tego jeść. Oczywiście zdarzały się lepsze dni, ale przez większość czasu odczuwałam wstręt do jedzenia.

Witam.

nie wiem czy ten wątek był - tak chciałam się tylko podzielić, bo mąż nie chce na ten temat rozmawiać - nie rozumie / nie słucha, a w pracy nie mówiłam nigdy nikomu, bo jakoś nie chcę. Od 15 roku życia przechodziłam różne stadia bulimii, od tych w miarę spokojnych (środki przeczyszczające) do ataków strasznych (wyjadanie nawet mrożonek i wymioty). od 4-5 lat w miarę z tego wyszłam, chociaż czasami jak się przejem (z głupoty czystej) to po cichu wymiotuję, zamykając szczelnie drzwi. zdarza mi się to 2-3 razy na miesiąc.
Jestem w ciąży i chciałam tego uniknąc, ale w ostatni piątek mąż poszedł z kolegą na pizze, a ja głodna bylam. Lodówka pełna i to frytki, to cola, to lody, to cośtam i nagle poczucie że mi niedobrze. walczyłam ze sobą z godzinę, ale w rezultacie połowę zwróciłam, tak myślę.
nie chcę tego robić. nie mam z kim o tym porozmawiać. wiem, że źle robię, ale nawet lekarze nie byli w stanie do mnie przemówić.
czasem po prostu płaczę.
Przepraszam, jeśli kogoś uraziłam.
Dziękuję za przeczytanie.