Marzec 20011, poczatek drogi | Forum o ciąży

No ja Was doskonale rozumiem. Ja od początku miałam problem z pokarmem, już w szpitalu mi nie ciekło. Do tego naokoło wszyscy (znaczy się i matka i teściowa) powtarzali, że przecież dziecko trzeba piersią karmić, a nie mlekiem modyfikowanym dokarmiać. Babka w aptece też swoje komentowała jak mleko kupowałam 😞. No i ja przez to się stresowałam, mleka coraz mniej bo jak wiadomo stres najbardziej wpływa na laktację. Tylko mąż mnie wspierał i kupował herbatki na laktację. Teraz jak już nikogo nie słucham to mała dostaje jedną butelkę mleka, a ja cały dzień karmię ją z piersi. Także dziewczyny głowa do góry, nie stresować się, pić dużo wody ewentualnie herbatki na laktację i w miarę możliwości opróżniać piersi do końca laktatorem i będzie dobrze! Ja od początku walczę z pokarmem, więc wiem co mówię. Nie stresować się i nie płakać!

Witajcie Mamusie i Smerfiki!
Nie odzywam się pisząc, bo zwyczajnie nie nadążam, czytam Was i korzystam z rad... bo jednak co tyle głów i doświadczeń to nie jedna.
Teraz jednak się dołączę, bo moja Hania też od dwóch dni cosik z tym jedzeniem się przestawiła, wieczorem się to dzieje, tak jak u Marty, czasami po południu, nigdy w nocy. Też się denerwuje, złości, sprawdzam czy jest mleko a ono tryska, weszłam na lutówki myśląc, że one tak miały, no i mają niektóre, i to chyba nie wynika z zanikania pokarmu. Dziewczyny mówią, że po prostu tak się dzieje u ich dzieciaczków i one wtedy przestają karmić troszkę zajmą czymś dzieciaczka i za jakiś czas próbują. Ja wiem, że tak może się udać jak maluszek nie jest strasznie głodny w przeciwnym razie chyba bardzo by płakał, ale u mnie się udaje. Po jakimś czasie Hania je normalnie, na spokojnie. Więc może to kolejny etap jakiś tych szkrabów małych? Nie wiem, ale skoro nie tylko u mnie tak się dzieje - to coś znaczy. Pozdrawiam cieplutko (mimo zimy majowej)

Uff, ale dużo tego czytania. Nie wchodziłam, bo wciąż było cosik do roboty no i obiad na jutro gotowy 🙂
eMKa świetnie wygladacie z Antosiem i w ogóle laska z Ciebie 😎
Niunia ogladałam ciuszki w Akpolu i nic mi się nie podobało, nie za bardzo w naszy stylu są te gajerki dla maluszków (choć na pewno Pawełek będzie wyglądał w nim super). Nasz nerwusek zostanie ubrany "prawie" zwyczajnie: koszula w kratkę (ale taka prawdziwa męska mała koszula z kołnierzykiem 😁 ), sweterek na zamek i ... jeansy 😁 No a poza tym białą szatkę przecież dostanie od rodziców chrzestnych. My zapraszamy tylko rodziców, dziadków i chrzestnych. Impreza w domu - większość przyjezdna (wlasnie z Bydgoszczy) a zatem robię tylko obiad i ciasto. Mam zamiar zrobić wymyślny poczęstunek i już 😉

Pati - gratuluję i życzę szczęscia w nowym stanie. Obyscie radowali się sobą każdego dnia.

Szarla - no to daleko masz od centrum..., ja mieszkałam tylko jako małe dziecko we Fordonie, potem to już Szwederko i Kapuściska 🙂

eMcia, DG - i ja Was rozumiem jeśli chodzi o wspomniane doświadczenia. Niekiedy mam wrażenie, ze Patryk coraz lepiej "opracowuje" formy wzbudzania we mnie żalu 🤔

Dg my dopiero czekamy na bujaczek: http://allegro.pl/fisher-price-lezaczek-bujaczek-fotelik-3w1-do18-kg-i1569344283.html

Co jeszcze miałam napisać... A my karmimy mlekiem Bebilon 1 - ja też miałam mini załamkę, jak przestałam karmić piersia, ale podobnie jak Monia uważam, że bliskosć można budować także w inny sposób a i Tato pokorzysta z tych cudnych chwil 🙂

Ammi - u nas to norma, że Patryczek przesuwa sie podczas snu. Czasami aż boję się, by sie nie wsunął pod kocyk, ale on jak mu niewygodnie to włącza "syrenę' 😁

A tak jeszcze napiszę, że koleżanka z pracy ma dwójkę dzieci. Córeczkę karmiła 2 lata piersią, a synka tylko modyfikowanym. Córka ma teraz 6 lat i ciągle choruje, natomiast synuś ma 3 latka i nic a nic go nie łapie 🙂. Także nie ma reguły jeżeli chodzi o chorowanie, a faktycznie bliskość można budować inaczej 🙂. Ja generalnie już w takie depresje popadałam, że z uśmiechem na twarzy dawałam małej modyfikowane, bo wiedziałam, że będzie najedzona i wtedy szczęśliwa. Nie mogłam patrzeć jak się męczy żeby wyciągnąć choć troszkę mleczka z tych moich pustych piersi. A jeszcze bardziej denerwowało mnie jak czytałam gdzieś w necie jak położne pisały, że matka ma tyle mleka ile dziecko potrzebuje. No ja nie miałam i nie mam, ale zaczęłam podchodzić to tego na luzie 🙂. Co ma być to będzie, dobrze że można się wspomóc modyfikowanym 🙂.